Sessizlik ve Yalnızlık

   Hiç çok sevdiğin kelimelerin kifayetsiz kaldığı zamanlar oldu mu? Sessizce öylece kalıp hiçliğin içinde hiç kimse olmak seni sen yapan her şeyi bırakmak, usulca ve en derinden bu duyguları hissetmek...
   Ne mutlu benim yalnızlığıma demek, içten içe gülümsemek, yalnızlığın kader değil bir lütuf olduğunu bilmeyenlere inat, kalabalıklar içinde kaybolmuş zavallılıklarına, bıyık altından esaslı bir gülücük kondurmak...